Cabezon

Το Μεταξουργείο είναι μια αστική γειτονιά με ιδιαίτερη ταυτότητα που πήρε το όνομα του από το εργοστάσιο μεταξιού ‘’Σηρικής εταιρίας της Ελλάδας Αθανάσιος Δουρούτης & Σια’’ όπου εγκαταστάθηκε στην περιοχή τον 19ο αιώνα και κατέστησε τη συνοικία ως ζώνη κεντρικών αστικών λειτουργιών . Ως τότε η περιοχή του Μεταξουργείου εξαιτίας του ότι βρισκόταν εκτός σχεδίου πόλεως αναπτυσσόταν αργά και κυρίως ήταν μια λαϊκή συνοικία όπου υπήρχαν πολλά εργαστήρια,βιοτεχνίες και σιδηρουργία. Την περίοδο εκείνη ένα στα τρία κτίρια ήταν εργαστήριο ή μαγαζί ή οπωσδήποτε η κατοικία συστεγαζόταν με κατάστημα στο ισόγειο. Ένα από τα μεγάλα πλεονεκτήματα για την εξέλιξη του Μεταξουργείου αποτέλεσε η γειτνίαση με τον ιστορικό Κεραμικό. Στην οδό κεραμικού στα σύνορα του Μεταξουργείου με τον Κεραμικού στον αριθμό 110 βρεθήκαμε στο Cabezόn, εκεί ο Στέλιος , ένας από τους τέσσερις ιδιοκτήτες, μας εξηγεί ότι η ονομασία σημαίνει ΄΄ξεροκέφαλος΄΄ στα Ισπανικά . Το κτίριο είναι του 20ου αιώνα με βάση, κορμό, κεραμωτή σκεπή και στέψη και στο παρελθόν αποτελούσε μια μονόχωρη κατοικία με μεγάλα παράθυρα και φαρδιούς τοίχους .Το μονώροφο οίκημα με πατάρι και υπόγειο έχει υποστεί ανακαίνιση και αλλαγές στα δάπεδα την οροφή και τα κουφώματα πλην όμως έχει διατηρήσει την κεντρική θύρα της εισόδου. Η αυλή δεν ανήκει στην πραγματικότητα στη ρυμοτομία του κτιρίου και αποτελεί προσθήκη από το διπλανό οικόπεδο. Το καμπεθόν λειτουργεί ως καφέ μπαρ εστιατόριο τα τελευταία 4 χρόνια και το αρχικό σχέδιο του Στέλιου, του Άγγελου, του Χρήστου και του Θοδωρή ήταν το κατάστημα να ακολουθήσει την γραμμή καφενείου. Τα παιδιά με τη βοήθεια της Μαρίας ,της Νάσιας και του Θανάση ( φίλων αρχιτεκτόνων) επιμελήθηκαν την εσωτερική διαρρύθμιση ενώ η μεγάλη αυλή είναι αυτό που πραγματικά απολαμβάνεις .Η Μαρία και η Νάσια διάλεξαν τα χρώματα και τα πλακάκια και τα αγόρια δημιούργησαν όλα τα καθίσματα τους πάγκους και τα σκαμπό του κήπου από τα ξύλα του παλιού μπαρ που προϋπήρχε. Εσωτερικά το καμπεθόν διέπει μια multi culti διάθεση καθώς πέρα από τα παραδοσιακά μαρμάρινα τραπεζάκια καφενείου θα δεις αντίκες και ξύλινες καρέκλες από το Reto , (ένα μη κερδοσκοπικό οργανισμό που λειτουργεί για την εργασιακή αποκατάσταση ατόμων που βρίσκονται σε απεξάρτηση). Διακοσμητικά αντικείμενα όπως vintage ρακέτες, πατίνια, γραφομηχανές , βαλίτσες , τηλεοράσεις και φυσικά, μεταλλικές πινακίδες από τα ταξίδια των παιδιών στο εξωτερικό. Έτσι το καμπεθόν έχει καταφέρει να συγκεντρώσει διαφορετικά στοιχεία σε μια ενιαία χωρική εγκατάσταση που δημιουργούν σε κάθε γωνιά του μεμονωμένες εστίες χαλάρωσης όπως αυτή κάτω από το μεγάλο παράθυρο , που ξεχωρίσαμε, με ethnic έπιπλα που μας θυμίζει λίγο μεξικάνικο στυλ του 50 ΄, χωρίς τίποτα να είναι αταίριαστο ή περιττό. Καίριες λεπτομέρειες επίσης υπάρχουν στο w.c που εκτός από το υπέροχο έπιπλο αντίκα θα δεις και τον παραδοσιακό μαρμάρινο νιπτήρα. Τα γκράφιτι όσο στον εσωτερικό τόσο και στον εξωτερικό χώρο έχουν γίνει από τον Ισπανό φίλο των παιδιών Oscar ( color) . Από μακριά το καμπεθόν θυμίζει νεοκλασική κατοικία, καθώς εισέρχεσαι όμως αμέσως αφήνεις τον εαυτό σου να ταξιδέψει στα σημεία του κόσμου. Στο καμπεθόν μεγαλύτερη πρόκληση είναι η αυλή που δημιουργεί το μοναδικό χαρακτήρα του. Διαρθρωμένη σε δυο επίπεδα με δέντρα και αναρριχώμενα φυτά , είναι εξ ολοκλήρου δημιουργημένη από τα παιδιά. Μοναστηριακά τραπέζια , αυτοσχέδια καθίσματα από λάστιχα , ζαρντινιέρες , φυτά, κρυφοί φωτισμοί και παραδοσιακά τραπεζοκαθίσματα καφενείου συνθέτουν ζωηρά ένα παιχνίδι αισθήσεων που καλείσαι να απολαύσεις στο καμπεθόν.

Κείμενο -έρευνα : Στέβη Λύτρα φωτογραφία : Κάτια Σταντζούρη

×

Comments are closed.